Jest taka godzina wieczorem, kiedy cały dom gra przeciwko rodzicom. Jeszcze jedna szklanka wody. Jeszcze siku. Jeszcze pytanie, czy rekiny śpią. Znacie to? Ja znam aż za dobrze… i właśnie z tej godziny urodziła się nasza kołysanka dla dzieci, „Po drugiej stronie tęczy” 🙂
Uwielbiam teorię, że śpiew wymyśliły matki. Że któraś z nas, dawno temu, chciała uśpić swoje dziecko, zaczęła instynktownie mruczeć – i z tego mruczenia z czasem zrobiły się melodie. Czyli każda mama jest trochę kompozytorką, czy tego chce, czy nie. Ja po prostu dopisałam do swojego mruczenia słowa i zaprosiłam do niego „tatę tego projektu”.
O CZYM JEST TA KOŁYSANKA
Rodzic siedzi przy łóżku i mówi to, co mówi każdy z nas: nie otwieraj oczu, jestem tu przy Tobie, śpij. A potem sen zabiera dziecko w podróż. Rydwanem ze snów, na drugą stronę tęczy. Po mlecznej drodze do Elfich Gór. Zjeżdżalnią z chmur prosto na dywan z mchu. Między ryby i rafy, po grzywach fal, aż do Stumilowego Lasu – tego samego, w którym mieszka Kubuś Puchatek.
A rodzic? Rodzic zostaje po tej stronie tęczy i czeka z dniem. To jest dla mnie najważniejsze zdanie tej piosenki. Bo zasypianie bywa dla dziecka małym rozstaniem – zamyka oczy i na kilka godzin zostaje samo. Chciałam, żeby wiedziało, że ktoś na nie czeka. Że rano wszystko będzie na swoim miejscu.
Ostatnie słowa mówią resztę: tak wyśniony świat mogą śnić tylko dzieci. My, dorośli, śnimy o zaległych mailach. Psiacórcia.
TEKST PIOSENKI „PO DRUGIEJ STRONIE TĘCZY”
Nie otwieraj oczu, nie otwieraj ich
jestem tu przy Tobie
Śpij kochanie, śpij
Niechaj rydwan ze snów zaniesie Cię
na drugą stronę tęczy, hen!
Tam czekają wszystkie niewyśnione sny
Leć, ze skrzydeł wróżek
zbierz srebrzysty pył
Po mlecznej drodze mknij do Elfich Gór
zjedź po zjeżdżalni z chmur na dywan mchu
Tańcz wśród ryb i raf i skacz po grzywach fal
Niech Cię tam zachwyca Stumilowy Las
Ja będę czekać z dniem, po tej stronie tęczy
Bo tak wyśniony świat
mogą śnić tylko dzieci…
WIECZORNY RYTUAŁ: PODRÓŻ PALCEM PO KOŁDRZE
Kołysanki nie trzeba tylko puszczać. Można ją „przejść”. Tak robię to ja:
- Gasimy duże światło. Zostaje lampka albo nic. Piosenkę puszczamy cicho – ciszej, niż Wam się wydaje, że trzeba.
- Kołdra staje się mapą. Przy „rydwanie ze snów” palce ruszają z poduszki. Przy mlecznej drodze idą powoli wzdłuż ręki dziecka, przy Elfich Górach wspinają się na kolano, a przy zjeżdżalni z chmur zjeżdżają w dół, na „dywan mchu”.
- Ryby i rafy to łaskotki, ale bardzo delikatne. Uprzedzam: to jedyny moment, w którym wolno się zaśmiać. Potem już tylko spokój.
- Przy „Ja będę czekać z dniem” kładziemy dłoń na plecach albo na brzuszku i zostawiamy ją tam do końca piosenki.
- Jedno pytanie na koniec, szeptem: dokąd dziś zabierze Cię sen i kogo tam spotkasz? Odpowiedź nie jest obowiązkowa. Czasem zamiast niej słychać już tylko równy oddech 🙂
Wiecie co? Po kilku wieczorach dziecko samo zaczyna prowadzić palec po kołdrze. I to jest znak, że kołysanka stała się Wasza, a nie moja.
POMYSŁY DLA PRZEDSZKOLANKI
- Wyciszenie przed leżakowaniem. Piosenka trwa nieco ponad cztery minuty – akurat tyle, ile trzeba, żeby sala zwolniła po obiedzie. Dzieci leżą z zamkniętymi oczami, a Wy szeptem prowadzicie je przez kolejne miejsca z tekstu.
- Mapa krainy snów. Duży arkusz, na środku tęcza. Każde dziecko dorysowuje jedno miejsce z piosenki: Elfie Góry, zjeżdżalnię z chmur, rafę, Stumilowy Las. Gotową mapę wieszacie nad leżakami.
- Srebrzysty pył wróżek. Słoik z wodą, odrobiną gliceryny i brokatem. Potrząsamy i patrzymy, jak pył powoli opada. Kto oddycha tak wolno, jak opada brokat? Świetne ćwiczenie oddechowe dla najbardziej rozbieganych.
- Stumilowy Las na dywanie. Krótka opowieść o Kubusiu Puchatku i jego przyjaciołach, a potem pytanie: kogo Ty chciałbyś spotkać we śnie? Starszaki mogą dopisać do piosenki własną zwrotkę z własnym miejscem.
- Kolory tęczy w ruchu. Każdy kolor to inne tempo – czerwony biegnie, żółty skacze, zielony idzie, niebieski płynie, fioletowy zasypia. Kończymy zawsze na fioletowym, przy piosence.
KARAOKE I PODSTRONA PIOSENKI
Na stronie piosenki „Po drugiej stronie tęczy” znajdziecie wersję karaoke bez wokalu, ze słowami na ekranie, krótki filmik, w którym opowiadam o kołysance, i linki do Spotify, Apple Music i Tidala. Pozostałe podkłady są na stronie Niegłupie Piosenki – karaoke.
KTO TO ZROBIŁ
Słowa – moje. Muzyka – moja i Bartka. Produkcja muzyczna, realizacja i większość instrumentów – Bartosz „Mr. Shuffle” Niebielecki, tata tego projektu. Miks – Łukasz Damrych, mastering – Marcin Szwajcer. Piosenka jest na płycie z naszej multimedialnej książki „Niegłupie Piosenki”, którą zilustrowała Malwina Hajduk. Nagraliśmy ją u nas w domowym studiu. Muzyka jest zagrana na żywo przez prawdziwych ludzi, na prawdziwych instrumentach, w prawdziwym studiu.
Zaśpiewamy to u Was. Przyjeżdżamy z koncertem i warsztato-koncertem do przedszkoli i szkół. Dzieci śpiewają z nami, tańczą i grają na prawdziwych instrumentach. Zobaczcie, jak to wygląda.
Z serca, Alicja
Ps. A Wy macie swoją kołysankę – taką, którą śpiewała Wam mama albo babcia i którą dziś śpiewacie własnym dzieciom?